کاشیک مجموعه ای است که به صورت سنتی کاشی را آماده و تولید می کند.
استفاده از مصالح کاشی از سال های پیش در دنیا مرسوم بوده است؛ به طوریکه ابتدا در مصر و بعدها در زمان هخامنشیان مورد استفاده قرار گرفته است. برای اولین بار در ایران در زیگورات چغازنبیل خشت را پخته و لعاب می دادند. از این رو با گسترش صنعت کاشی در ایران نمونه های بارزی قابل مشاهده می باشد. به عنوان نمونه کتیبه های تخت جمشید با لعاب های کاشی به صورت رنگی تزیین شده اند.
همچنین درخشان ترین دوره استفاده از این مصالح در ایران به دوره صفویه بر می گردد که این موضوع به دلیل استفاده چشمگیر و روح نواز از مصالح کاشی در پوشش بناهای مختلف می باشد. از این رو، ما را بر آن داشت که با بهره گیری از تکنولوژی روز دنیا و همچنین مهارت های اصیل و توانمند “دست ایرانی” اقدام به تولید کاشیک و عرضه به مشتریان خوش ذوق صنعت ساختمان نماییم.
در گذشته خشت با استفاده از خاک رس و در قالب های چوبی به صورت فشرده ساخته و پخته می شدند؛ سپس با ایجاد لعاب و رنگ آمیزی نقوش و طرح ها به آن ها جلوه داده می شد. به دلیل ضعف و پایین بودن بودن چسبندگی لعاب و خشت، استفاده از خشت های سنتی در فضاهای عمومی و پرتردد و فضاهای بیرونی (Outdoor) آسیب پذیر بوده است. همچنین استفاده از این مصالح در فضاهایی همچون استخر توصیه نمی گردد.
بیسکویت پنجره ای سرخ رنگ وجه مشخصه سرامیک می باشد و سیلیس بیشتر و خصوصیت جذب آب بسیار کمتر و ضخامت بیشتر نیز از ویژگی های پرسلان می باشد. در فضاهای بیرونی (Outdoor) و فضاهای پرتردد استفاده از پرسلان توصیه می شود.
کاشی ها در دو نوع تولید می گردند. کاشی های با زمینه ساده تک رنگ که به اصطلاح کاشی های تک رنگ و کاشی های با نقوش و رنگ های متفاوت که اصطلاحا کاشی های هفت رنگ نامیده می شوند. همچنین یک نوع از لعاب ها به زیرلعابی معروف می باشد که تحت تابش نور، حالت شیشه ای خرد شده به کاشی می دهند و حس نوستالژی به فضا القا می کنند.
کاشیک میخواد هنر کاشی دست ساز رو که حدودا 3200 سال در ایران قدمت دارهو روزهای اوجش به دوره صفویه برمیگرده، به صنعت ساختمان برگردونه
